به گزارش قدس آنلاین، مهربانی از صفات پسندیده در اسلام و مورد تاکید آیات و روایات است که آثاری مطلوب بر زندگی فردی و اجتماعی انسان بر جای می گذارد.
پيامبر خدا (ص) می فرمایند: «هر كه حتى به لاشه گنجشكى رحم كند، خداوند در روز قيامت بر او رحم آورد.»
همان حضرت (ص) می فرمایند: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، وارد بهشت نمى شويد تا اينكه به همديگر رحم كنيد.» عرض كردند: اى رسول خدا! همه ما دلرحم و مهربانيم. حضرت (ص) فرمودند: «نه اينكه به يك فرد خاصى رحم كنيد بلكه به عموم مردم رحم و مهربانى كنيد. به همه مردم رحم كنيد.»
امیرمومنان علی (ع) نیز می فرمایند: «در شگفتم از كسى كه به رحم و شفقت فرا دست خود اميد دارد، چگونه به فرودست خود رحم نمى كند.»
البته بنابر آنچه از مرور احادیث و روایات مرتبط با مهربانی به دست می آید مهربانی درباره گروه هایی خاص مورد سفارش بیشتری قرار دارد.
پيامبر خدا (ص) می فرمایند: «به عزيزى كه خوار گشته و توانگرى كه تهيدست شده و دانشمندى كه در روزگار نادانان تباه گرديده است، رحم و مهربانى كنيد.»
و نیز ایشان فرموده اند: «با مسكينان مهربانى كن.»
امیرمومنان علی (ع) نیز در این باره می فرمایند: «با كودكان خانواده ات مهربان باش و بزرگان خانواده ات را احترام گذار.»
امام صادق (ع) فرموده اند: «من به سه كس ترحم مى كنم كه شايسته مهربانى اند: عزيزى كه به خوارى افتاده و توانگرى كه نيازمند گشته و دانشمندى كه خانواده اش و مردمانِ نادان، او را خفيف و بى قدر مى شمارند.»
منابع:
کنزالعمال
بحارالانوار
نهج البلاغه
امالی صدوق
انتهای خبر/
نظر شما